Menu

محله بهار

درباره محله

اولین افرادی که در محله بهار ساکن شدند سابقه سکونت در این محله را حدود سال های 1310  می دانند اما در آن زمان تعداد منازل مسکونی بسیار اندک بود و خیابان ها خاکی و نیمه کاره بودند به طوریکه محله از خیابان  بهار شیراز به بالا همه تپه بوده است. (حمید ثانی، معتمد محل): این وضعیت تا سال های 1330 ادامه داشت.(علی شریفی، معتمد): اما  منازل تا زمانیکه شاه هیأت های سه نفره را تشکیل نداده بود همه قولنامه ای و بدون سند بودند. اتوبوس ها تنها تا از سر خیابان بهار که یک خیابان خاکی دو طرفه بود بالاتر نمی آمدند.(حمید ثانی، معتمد محل)
     همانند خیابان بهار بیشتر کوچه و خیابان های محله خاکی بودند. از اطراف خیابان بهار شیراز تا دروازه دولت را بیابان پوشانده بوده است  و در محل خیابان خداپرست فعلی خندقی قرار داشته و خیابان بهار شیراز خیابانی بوده با یک پیاده رو و جوی آبی که در وسط آن جریان داشته است. این جوی از چشمه زلال عباس آباد سرچشمه می گرفت.(امیر جوادنیا، معتمد محل)
      با گذشت سال ها بر جمعیت محله افزوده شد و زمین های بزرگ به قطعات 200 متری تبدیل شدند که این قطعات به قیمتی حدود 900 ریال فروخته شدند. .(امیر جوادنیا، معتمد محل)
        بیشتر ساکنان اولیه این محله افراد نظامی بودند که زمین هایی را از سوی دولت دریافت کرده و ساختند و ساکن شدند. از افرادی که در شکل گیری و توسعه محله تأثیر گذار بودند می توان به آقای ذوالمجدطباطبائی نماینده مجلس و وکیل دادگستری - منزل آقای طباطبائی هنوز در خیابان بهار روبروی کوچه صارم پابرجاست- (علی شریفی، معتمد)  و سرهنگ  سازگار فرمانده پادگان عشرت آباد اشاره کرد که افراد بسیاری خوش نامی بودند. (حمید ثانی، معتمد محل): نفوذ سرهنگ  سازگار  به حدی بود که به محله زمین های سرهنگ سازگار هم می گفتند. (علی شریفی، معتمد) :آقای عمرانی که زمیندار محله بودند و خرید و فروش زمین های را نیز انجام می دادند هم در شکل گیری محله موثر بودند. (حمید ثانی، معتمد محل): حاج حسن خرقانی نیز با ساخت مسجد و گرمابه خرقانی در شکل گیری محله موثر بودند. مادر ایشان در دربار نفوذ داشت و به همین دلیل زمین هایی را در محله صاحب شده بود. (علی شریفی، معتمد)  آقای سید قربان شبیری هم میراب منطقه بودند و بر نحوه توزیع آب میان ساکنین نظارت می کردند. تا سال ها این محله از برق دولتی محروم بود و برق به صورت خصوصی از طرف برق خصوصی فیروز تأمین می شد. (امیر جوادنیا، معتمد محل)
      آقای آیت الهی پیش نماز مسجد خرقانی بودند که درجه دار ارتش بوده و بعدها روحانی شده بود. وی به این مسئله شهرت داشت که زنان متعددی را عقد و سپس طلاق می داد. آقای آیت الهی در اوایل انقلاب حدود سال 1360 به اشتباه توسط منافقین در خیابان خواجه نظام الملک به شهادت رسید. اما پیش از آن به امور خیریه نیز مشغول بود. آقای زارع معروف به حاجی زارعی هم از زمین داران محله بودند که مقداری املاک و یک گرمابه داشتند در حال حاضر بخشی از  املاک ایشان در خیابان ادغام شده است. شهردار سابق تهران آقای شادمان نیز که خیابان خداپرست به احترام ایشان نامگذاری شده از افراد با نفوذی بودند که نقش مهمی در توسعه محله داشتند. (امیر جوادنیا، معتمد محل)
     علاوه بر نظامیان، افرادی از درباریان نیز از جمله ساکنان اولیه این محله بودند که زمین هایی را از دولت دریافت داشتند بنابراین تصمیمات دولتی مهمترین عامل شکل گیری محله بوده است. همچنین امنیت و آب و هوای خوش محله از عوامل توسعه و رشد سریع محله بهار بوده که جمعیت زیادی را به خود جذب کرد. (حمید ثانی، معتمد محل)
      در این محله افراد مهمی زندگی کرده اند از آن جمله می توان به ملک الشعرا بهار نام برد که خیابانی در محله نیز به نام ایشان نامگذاری شده است. هنرمندان و ورزشکاران زیادی نیز در این محله زندگی مرده یا می کنند همچنین ابوالحسن بنی صدر رئیس جمهور سابق نیز در این محله زندگی می کردند. (حمید ثانی، معتمد محل) مادر آقای بنی صدر هنوز در خیابان میثاق زندگی می کنند. (علی شریفی، معتمد)  سرهنگ زیبایی که در زمان حکومت پهلوی منزل خود را به  شکنجه گاه ساواک تبدیل کرده بود و افراد انقلابی را شکنجه می کرد در اوایل انقلاب به آتش کشیده شد در این محل زندگی می کرده است. این همان منزلی است که 3 نفر از اعضای کمیته های انقلاب اسلامی در آن به شهادت رسیدند. (حمید ثانی و امیر جوادنیا ، معتمد محل)
       همچنین افرادی مثل سرهنگ سالاری و رحمانی نیز که پس از انقلاب اعدام شدند در این محل زندگی می کردند. خلبان مخصوص شاه که وی را از کشور خارج کرد نیز در این محل زندگی می کرده و پس از خارج کردن بنی صدر دیگر به وطن بازنگشت. (علی شریفی، معتمد)  
     از ساختمان های قدیمی محل می توان به مدرسه ارامنه با نام رستم اشاره کرد که در سال 1330 تأسیس شد و بدون هیچگونه تغییر یا بازسازی پابرجا و ثابت است. همچنین دبستان ودادی متعلق به خانم ودادی از دیگر ساختمان های قدیمی محله است که هنوز فعالیت آموزشی در آن صورت می گیرد اما نام آن به دبستان مریوان تغییر کرده است. مسجد قدیمی خرقانی نیز در سال 1329 ساخته شد و در سال 1340 مورد بازسازی کامل قرار گرفته از اولین ساختمان های عمومی محله است که در حال حاضر در حال مقاوم سازی است. (حمید ثانی، معتمد محل) جنب مسجد خرقانی یک گرمابه عمومی قرار داشته با عنوان گرمابه خرقانی که اکنون تخریب و در آن آپارتمان سازی صورت گرفته است. در محلی که امروزه عکاسخانه شهر احداث شده کتابخانه ای وجود داشته که هم اکنون از بین رفته است. مغازه هایی که امروزه به فروشگاه تأسیسات گرمایشی و سرمایشی اختصاص یافته در گذسته بیشتر مشروب فروشی بوده است. (امیر جوادنیا، معتمد محل)
      ساکنان اولیه این محله از تمام مذاهب بودند به طوریکه درصد زیادی از آنان (حدود 30 درصد) ارمنی بودند و تا امروز نیز این ترکیب تقریباٌ ثابت مانده است با این حال افرادی از مذاهب کلیمی و زرتشتی نیز زندگی می کنند که پس از انقلاب تعدادی از خانواده های کلیمی به اسرائیل مهاجرت کردند و مسلمانان جای آنها را گرفتند. در این محله از ابتدا تا به حال روابط خویشاوندی و قومی وجود نداشته اما به نظر می رسد چنین روابطی در میان ارامنه وجود داشته باشد. (حمید ثانی، معتمد محل)
     در طول سالهای گذشته  معابر و خیابان های این محله  تغییر چندانی نکرده است تنها خیابان ها عریض شده اند و پیاده روها به شکل نه چندان مناسبی کفپوش شده اند.  اما یک تغییر از همه بیشتر خودنمایی می کند و آن هم ورود اصناف مختلف به این محله و کوچ ساکنان اولیه به سایر محلات است. به دلیل مرکزیت این محله در شهر تهران و قابلیت دسترسی سریع آن، از سال 1370 رفته رفته این محله به بورس فروش لوازم صنعتی و سرمایشی و گرمایشی و تهویه در خیابان طالقانی و خیابان بهار تبدیل شده است. در خیابان بهار پائینتر از خیابان سمیه نیز فروشندگان البسه کودکان تجمع کرده اند. خیابان سمیه نیز به محل فروش لوازم بازی کودکان شده است. منازل مسکونی هم از حالت ویلایی خارج شده اند و به جای آنها آپارتمانهایی با واحدهای بسیار زیاد ساخته شده است. با این حال ترکیب سنی این محله همواره ثابت بوده و حضور جوانان پررنگ تر بوده است.  (حمید ثانی، معتمد محل)

Live Tabs

اطلاعات کلی